The Wizard of Oz

Wat kunnen we van The Wizard of Oz leren over goede verhalen?

Deze week komt de film The Wizard of Oz opnieuw uit in 40 filmzalen in Nederland. De film uit 1939 is digitaal geremastered. Maar dan nog, waarom zou je naar een verhaal gaan kijken dat je vast al kent en wat vertelt Oz ons over storytelling?

Vaak vertellen klanten mij dat ze geen inspiratie hebben of geen goede verhalen kennen. Toch wil ik graag dat managers in bedrijven meer vertellen dan hun standaard Powerpoint en Excel. Van alledaagse zaken kunnen we een verhaal maken dat relevant is in organisaties, voor medewerkers en voor klanten. Daar geloof ik zelf heel erg in en The Wizard of Oz is een mooi voorbeeld van en voor storytelling.

Iedereen vertelt iedere dag verhalen, we doen het dagelijks en kunnen gewoon geen dag zonder verhalen. En van jongs af aan vertellen we elkaar iedere dag grote of kleine verhalen; over hoe het of school was, wat je meemaakte in de file vanochtend en wie terecht of onterecht is afgevallen in The Voice. Maar als je het nu echt even niet meer weet en je ‘story block’ hebt: kijk dan naar deze film. The Wizard of Oz is een uitstekend voorbeeld hoe je een goed verhaal maakt. En wat maakt deze film nu zo boeiend, na al die jaren nog?

Allereerst zijn de verhaallijn en spanningsopbouw ijzersterk. Dorothy en hondje Toto worden door een wervelwind weggeblazen van huis in Kansas naar een sprookjeswereld. En je vraagt je de hele film af: “Gaat ze het nog redden naar huis en hoe dan?” Onderweg wordt ze tegen wil en dank een heldin. Stapje voor stapje zet ze onderweg, met haar rode schoentjes aan, en met haar vrienden aan de arm, alle tegenslagen opzij. Ze overwinnen samen ‘Het Kwaad’ en ieder voor zich overwint persoonlijke tekortkomingen. En uiteindelijk vindt Dorothy ‘De Weg’ terug naar wat echt belangrijk is, ‘Thuis’. “There’s no place like home” is de prachtig moralistische boodschap die doorklinkt aan het einde van de film.

Maar wat deze film extra bijzonder maakt is het gebruik van de ijzersterke archetypes. Personages in films en verhalen roepen vaak automatisch een herkenbaar beeld op. We herkennen dan onszelf of mensen die we kennen ‘in het echt’ in Dorothy of haar vrienden. We herkennen misschien wel de boekhouder in de Blikken Man zonder hart, of de politicus in de Lafhartige Leeuw zonder moed en de Vogelverschrikker zonder hersens lijkt sprekend op de buurman uit het dorp dat je op je 18e ontvlucht bent.

En wat hebben deze archetypes ons nog meer te vertellen? De Vogelverschrikker vertelt ons dat Storytelling begint bij goed nadenken en je hersens gebruiken. Wat wil je met je verhaal echt overbrengen en welke feiten en cijfers heb je nodig om dat te ondersteunen? Maar met hersens alleen kom je er natuurlijk niet. Niet in een film, niet in een verhaal en niet in het bedrijfsleven. Naast hersens heb je natuurlijk ook een hart nodig, net als Blikken Man. Passie en emoties verwerken in je verhaal wekt je verhaal tot leven, daarnaast laat het je publiek zien waar jij als manager echt voor gaat en staat. En tot slot heb je, net als de Lafhartige Leeuw, moed nodig. Moed om je verhaal ook daadwerkelijk met Hart en Hersens overtuigend en boeiend te vertellen!

Ik ga dezelfde film nog een keer zien en er nu ook met andere ogen naar kijken. Want hoe dan ook; het blijft een prachtig filmverhaal.

Nog meer over The Wizard of Oz
http://www.nrcnext.nl/blog/2011/12/01/the-wizard-of-oz-is-vandaag-weer-in-de-bios/
http://www.searchenginepeople.com/blog/oz-storytelling.html

Schrijf een reactie